Bîranînên veciniqî

Dema du evîndaran

Xwe dinav xwede veşartibûn

Min tu dîtî

Ûtiliyên te şor

Di nav destên wêde

Tebaxeke pêketîbûn

Toza bendewariya

Wa nerînên zuha

E     r       ê

Min tu dîtî

Ûhînde ewkêlikêde mûşgirtî

Di biyan bana rojênte de diherikî

Ez manênte

Nizim dibûn

Gotin bi tere nedibû

Netenê

Mane sîka te tev

Ne weke te bû

Ûporê teyê westiyayî

Jehiriya armancên te dibirî

Yaw birastî evînî pêxemberekeha!

Tu stêran ve mirênê!

Tu êheyvê

Di şeva sersalêde

Diyarîwêbikê!

Tuê çi bike ûçinekê

Wilo te bi tayek xewn

Kiras û xifanekî kurmancî

Ji pêşe rojê re di dirut

Lê te nizanîbûku pêşe roj

Biçkûçê( kawa ) ve girêdayîye

Min tu dîtî

Ûkolanên tazî

Tu ji min ne parastin

Li bêra min tê fawe detê te

Bi da raporêwê ve hildikişiyan

Hingê bîranînên min yên pîr ûrazayî

Weke ku tu jinşkave

Qîrekê liwankê veciniqîn

Ûsîka min ew sîka dal serxeşket

Tu bi xwe dê kê

Te çawa ji newqawêdemê

Rextên tije tirs qetandin?

Yan tu çawa

Bi lingên xwe vegeryayî?!

Êmin dema tire

Liser lêvên min şindihat

Min reya male nasnedikir

 Helbest:ciwan nebî