EY PAKREWAN

Narîn mîtanî

Ey pakrewan

Giyanê te diçirise

Dibe roj

Bi pejnên xwe ...

Neyaran girêdide

Jiyanawan dax dide

Wan dihêle bi rêde ..

Rewanê te .... dibe dûman

Mij û moran .... ba û baran

Neyaran wenda dike ..

Canê te dibe heyv

Di neynika te de

Rûyên xweyî reş dibînin

Gunehê te ... dibe ewreke giran

Li ser neyaran ... ar û agir dibare

Wekî baran .. û doje

Dengê te

Birûskek bi hêze...

Neyaran disoje

Li wan pirîskên xwîna te

Kulîlkên ser şîn dibin

Rastî dipişkive...

Elendek derdikeve..

Ehrêman direve

Neyar tê naskirin

Cîhan lê teng dibe

Dibe zindan..

Çi sembole ... ew bê ole

Gorê ji xwe re dikole.... têde paldide

Zemîn dike hewar ..

Ji ber tawankarê dijwar

Ezman tê xwar

Jîn wê randibe bi ser tariyê de

Dengê azadiyê radibe

Dikin lava pirpirîk û perwan

Ey kemal

Evîna te dibe şemal

Narvîna te dibe desmal

Berba dibe ... dihilfire

Tû dijî di mînoyê de

Tû dibe hêviya karwan

Ey pakrewan .........

Qamişlo 6/3/2005

·        ev helbest diyarî giyanê Kemal şahîn