ji bû Efrînê

Ronî Gênc

Êgir di hundir

bîranînên min de

vênexe

ew bi derûna min

gure

Bêyî ku sînoran

biçirînim sîngê te

derbas dikim

û

li ser latê Pîston

tîpekê Nû dikim

Tev

çiyayên te yên cihê reng

xort û keçên te şiyar dikim

pênûs û xwendinê

bi wan xweş dikim

Bi

çemên te yên bê

westan dimeşin re

êkrana dilan spî dikim

di şivîlekan re dimeşim

û

zemîna te

ji şûnwarên sitemkaran

paqij dikim

                                   Bi

Zerdeşt, Xanî û Celadet re

navê te li ser kevala

zindiyê dikolim

Heft lehengên te

ên ku

ji berî zayînê de

jîn dabûn jiyanê

vedigerim dîrokê

û

bi wan re cenga zanînê

nûjen dikim

Di şikefta

şanîdar û Duderiyê de

bi erkolog û dîrokzanan re

rûpelan vedibixêrim

û

bi çavên xwe manda

ciwaniya te dibînim

Bi avcaniyê xwe berdidim

derya zêtûn

û

deşta cûmê derbas dikim

li ser birca kela Horî

xwe bi Homa ya pîroz

serxwaş û mest dikim

                                   Ma

riçên te ji tîpên mîxî de

despêdikin?

Yan li mezopotamiya

derewan dikin

Xwîna xwe tev ya

Cangoriyan dikim

û

agirê rimîna

azadiya te gurtir dikim

Bi Zîn, Xeç û şêrînê re

peymana evînê

nuh dikim.

                                              Cindrêsê